رکاب پژو ۲۰۶ تنها یک قطعه فلزی در پایین دربها نیست، بلکه خط اصلی طراحی جانبی این خودروی محبوب فرانسوی محسوب میشود که هرگونه موج، فرورفتگی یا ناهماهنگی در آن، به شدت بر رخ ماشین و البته قیمت نهایی آن در زمان فروش تاثیر میگذارد. بسیاری از مالکان خودرو تصور میکنند که صافکاری رکاب 206 فرآیندی ساده است و با یک چکشکاری معمولی حل میشود، اما حقیقت ماجرا بسیار پیچیدهتر از این تصورات است. این بخش از بدنه به دلیل ساختار “دوبل” و بسته بودن فضای پشت آن، یکی از سختترین نقاط برای دسترسی استادکاران صافکار است و بازگرداندن آن به حالت فابریک کارخانه، نیازمند مهارت، ابزار دقیق و شناخت متالوژی بدنه ۲۰۶ است. زمانی که خودروی شما با جدول برخورد میکند یا در تصادفات شهری دچار آسیب در ناحیه رکاب میشود، اولین چالش ذهنی انتخاب بین تعویض قطعه یا تعمیر آن است. تصمیمگیری اشتباه در این مرحله میتواند منجر به افت قیمت شدید خودرو شود، زیرا تعویض رکاب معمولاً نیازمند برش و جوشکاری است که در عرف بازار خودروی ایران، یک نمره منفی بزرگ برای بدنه محسوب میشود.
در فرآیند صافکاری رکاب 206، استادکار با محدودیتهای شدیدی روبرو است. برخلاف دربها یا گلگیرها که فضای پشت آنها باز است و میتوان با اهرمهای مختلف ضربات را مدیریت کرد، رکاب یک فضای بسته پروفیلمانند دارد. این یعنی دسترسی مستقیم به پشت ورق برای اعمال نیروی معکوس وجود ندارد و همین موضوع تکنیکهای تعمیر را کاملاً متفاوت میکند. اگر صافکار شما دانش کافی درباره ساختار لایههای زیرین رکاب ۲۰۶ نداشته باشد، ممکن است با سوراخ کردنهای بیمورد یا حرارت دهی بیش از حد، مقاومت فلز را از بین ببرد و باعث پوسیدگیهای زودرس در آینده شود. بنابراین، شناخت دقیق روشهای مدرن مانند PDR و روشهای سنتی اصولی، برای هر مالک ۲۰۶ که به زیبایی خودروی خود اهمیت میدهد، ضروری است.
آناتومی رکاب ۲۰۶ و تاثیر آن بر روش تعمیر
برای درک اینکه چرا هزینه و زمان صافکاری رکاب 206 متغیر است، باید نگاهی دقیق به ساختار این قطعه بیندازیم. رکاب این خودرو از ورقهای فولادی با آلیاژ خاص ساخته شده که فرمدهی (Forming) کارخانهای بسیار دقیقی دارد. این فرمدهی شامل قوسهای نرم و خطوط تیزی است که در امتداد بدنه کشیده شدهاند. زمانی که ضربهای به این ناحیه وارد میشود، تنش در کل طول رکاب پخش میشود و گاهی اوقات اثر ضربه در نقطهای دورتر از محل برخورد به صورت بادکردگی یا اعوجاج نمایان میشود. نکته فنی و بسیار مهم در اینجا، خاصیت ارتجاعی و حافظه فلز است. صافکار ماهر باید بتواند با تکنیکهای خاص، حافظه فلز را بیدار کرده و آن را به جایگاه اولیه خود بازگرداند، بدون اینکه مولکولهای فلز دچار گسستگی یا کشیدگی بیش از حد شوند.
چالش اصلی در صافکاری رکاب 206، وجود لایههای تقویتی داخلی است. خودروسازان برای افزایش ایمنی در تصادفات جانبی، داخل محفظه رکاب را با ورقهای تقویتی پر میکنند. این لایهها مانع از ورود ابزارهای سنتی صافکاری به پشت ورق رویی میشوند. به همین دلیل، روشهای قدیمی که مبتنی بر باز کردن رودری و فشار از پشت بود، در اینجا کارایی ندارند. تعمیرکاران حرفهای امروزه از تکنیکهای کشش از رو (Pulling) استفاده میکنند که نیازمند ابزارهای چسبی پیشرفته یا دستگاههای نقطه جوش ظریف است تا بتوانند بدون برش دادن رکاب، فرورفتگیها را بیرون بکشند. حفظ رنگ فابریک در حین این عملیات، هنر اصلی یک متخصص PDR است که ارزش خودرو را حفظ میکند.
روشهای نوین صافکاری بدون رنگ (PDR) برای رکاب
تکنیک PDR یا صافکاری بدون رنگ، انقلابی در تعمیرات بدنه ایجاد کرده و برای صافکاری رکاب 206 نیز کاربردهای فراوانی دارد، البته به شرطی که رنگ خودرو در اثر ضربه نریخته باشد و فلز دچار کشیدگی شدید (به اصطلاح “آمدنِ ورق”) نشده باشد. در این روش، برخلاف تصور عموم که فکر میکنند PDR فقط با میلههای بلند انجام میشود، برای رکاب از سیستمهای چسبی (Glue Pulling System) استفاده گستردهای میشود. در این پروسه، پدهای پلاستیکی مخصوصی با چسبهای بسیار قوی صنعتی روی نقاط فرورفته چسبانده میشوند. سپس با استفاده از چکشهای ضربه زن معکوس (Slide Hammer)، نیرویی کنترل شده به سمت بیرون وارد میشود تا فرورفتگی به آرامی و مرحله به مرحله به سطح تراز بازگردد.
مزیت بزرگ استفاده از PDR در صافکاری رکاب 206، عدم آسیب به ساختار مولکولی رنگ و جلوگیری از بتونهکاری است. بتونه، هرچقدر هم که نازک اجرا شود، به مرور زمان و در اثر تغییرات دمایی یا لرزشهای خودرو، ممکن است دچار ترکخوردگی شود یا موجهای ریزی را نشان دهد که برای خریداران حساس خودرو قابل تشخیص است. در روش بدون رنگ، با استفاده از نورپردازیهای دقیق و پنلهای خطی، استادکار تمام موجهای ریز روی رکاب را شناسایی کرده و با ضربات بسیار ظریف چکشهای نیشگیر و قلمهای تفلونی، سطح را مانند آینه صاف میکند. این فرآیند زمانبر است و نیازمند حوصله و دقت فراوان است، اما نتیجه نهایی آن، حفظ اصالت بدنه و جلوگیری از افت قیمت چند میلیونی خودرو است.
جدول زیر مقایسهای دقیق بین روشهای مختلف ترمیم رکاب را نشان میدهد تا بتوانید تصمیم بهتری برای خودروی خود بگیرید:
| ویژگی / روش | صافکاری بدون رنگ (PDR) | صافکاری سنتی (با حرارت) | تعویض کامل رکاب |
|---|---|---|---|
| حفظ رنگ فابریک | بله، کاملاً حفظ میشود | خیر، نیاز به نقاشی دارد | خیر، قطعه جدید رنگ میشود |
| تاثیر بر قیمت خودرو | بدون افت قیمت (یا بسیار ناچیز) | افت قیمت متوسط به دلیل رنگ | افت قیمت شدید (تعویض قطعه) |
| دوام و ماندگاری | بسیار بالا (بدون بتونه) | وابسته به کیفیت بتونه و زیرسازی | خوب (در صورت جوشکاری صحیح) |
| زمان اجرا | متوسط (نیاز به دقت بالا) | طولانی (صافکاری + نقاشی + پولیش) | کوتاه تا متوسط |
| هزینه نهایی | متغیر (بسته به شدت آسیب) | معمولاً کمتر از PDR | بسیار بالا (قطعه + اجرت) |
نقش دستگاههای مکش و نقطه جوش در ترمیم رکاب
زمانی که شدت آسیب به حدی است که سیستمهای چسبی توانایی کشیدن ورق ضخیم رکاب را ندارند، یا زمانی که رنگ خودرو در محل برخورد آسیب دیده است، تکنسینها به سراغ دستگاههای پیشرفتهتری برای صافکاری رکاب 206 میروند. دستگاه نقطه جوش یا “Spotter” یکی از کلیدیترین ابزارها در این مرحله است. عملکرد این دستگاه به این صورت است که جریان الکتریکی را در کسری از ثانیه به نوک یک واشر یا ستاره فلزی منتقل میکند و آن را به سطح فلز رکاب جوش میدهد. این اتصال آنقدر قوی است که میتوان با استفاده از ابزار کشش، عمیقترین قرشدگیها را نیز بیرون کشید. تفاوت اصلی کار یک حرفهای با یک آماتور در استفاده از این دستگاه، در تنظیم شدت جریان و زمان جوش است. اگر جریان زیاد باشد، ورق رکاب سوراخ میشود یا خاصیت ضدزنگ پشت آن میسوزد که آغازی برای پوسیدگی است.
در صافکاری رکاب 206 با دستگاه اسپاتر، ظرافت کار در نحوه چینش نقاط جوش است. صافکار باید بداند که تنش را از کدام نقطه آزاد کند. معمولاً شروع کار از لبههای بیرونی آسیب و حرکت به سمت مرکز فرورفتگی (Crown) است. این الگوی حلزونی باعث میشود فلز بدون تنش اضافی به جای خود برگردد. پس از اتمام مرحله کشش، نوبت به تسطیح سطح میرسد. در این مرحله استفاده از سوهانهای مخصوص موجگیری برای تشخیص پستی و بلندیهای میکروسکوپی الزامی است. اگر این مرحله با دقت انجام نشود، حتی پس از نقاشی هم رکاب خودرو مواج دیده میشود و در انعکاس نور خیابان، کیفیت پایین تعمیر را فریاد میزند.
چالشهای صافکاری قسمتهای زیرین و لبههای رکاب
یکی از سختترین نواحی در صافکاری رکاب 206، لبه پایینی آن است که محل اتصال ورق رکاب به کف خودرو میباشد. این ناحیه که به “درز رکاب” نیز معروف است، دارای چندین لایه ورق به هم پرس شده است و سختی بسیار بالایی دارد. اغلب در برخوردهای شدید با جداول بلند یا سنگهای جاده، این لبه دچار تا شدگی یا لهیدگی میشود. تعمیر این قسمت نیازمند ابزارهای هیدرولیک و گیرههای قدرتمند است تا بتوانند لبه را به خط مستقیم اولیه بازگردانند. بسیاری از صافکاران غیرحرفهای به دلیل سختی کار روی این ناحیه، پیشنهاد میدهند که روی آن را با بتونه بپوشانند یا از فلاپهای اسپرت برای پنهان کردن آن استفاده کنند، اما این کار تنها پاک کردن صورت مسئله است.
اهمیت تعمیر اصولی لبه زیرین رکاب تنها به زیبایی مربوط نمیشود. این لبه محلی است که جک خودرو در زیر آن قرار میگیرد. اگر استحکام این بخش در حین صافکاری رکاب 206 بازیابی نشود، در زمان پنچرگیری و استفاده از جک، ممکن است رکاب دوباره دفرمه شود یا حتی تحمل وزن خودرو را نداشته باشد. بنابراین، بازسازی دقیق خطوط تقویتی و لبههای دوبل در این ناحیه، بخشی از استانداردهای ایمنی تعمیرات بدنه محسوب میشود. استفاده از شابلونهای مخصوص برای چک کردن زاویه و انحنای لبه رکاب نسبت به کف خودرو، از تکنیکهایی است که مراکز تخصصی برای تضمین کیفیت کار خود به کار میبرند تا خودرو دقیقاً مشابه نمونه کارخانهای بازسازی شود.
تاثیر رنگ و بتونه در کیفیت نهایی رکاب 206
اگر آسیب وارده به قدری باشد که رنگ خودرو ریخته باشد، پس از مرحله فرمدهی فلز، وارد فاز نقاشی میشویم. در صافکاری رکاب 206 که نیاز به رنگ دارد، ضخامت بتونه نقش تعیینکنندهای دارد. قانون طلایی در اینجا “حداقل بتونه، حداکثر صافکاری” است. هرچه صافکار بتواند سطح فلز را دقیقتر و صافتر تحویل دهد، نقاش نیاز کمتری به استفاده از بتونه سنگی و فوری خواهد داشت. بتونههای ضخیم روی رکاب که دائماً در معرض پرتاب سنگریزه و تنشهای شاسی است، به سرعت ترک میخورند. بنابراین، یک صافکاری درجه یک، زیربنای یک نقاشی بادوام است. استفاده از بتونههای فایبرگلاس که انعطافپذیری بیشتری دارند برای ناحیه رکاب توصیه میشود، اما هیچ چیز جایگزین هنر دست صافکار در به حداقل رساندن نیاز به بتونه نمیشود.
پس از بتونهکاری و سمبادهزنی دقیق (که باید به صورت خیس و با شمارههای مختلف انجام شود)، نوبت به پاشش آستر و رنگ میرسد. هماهنگی رنگ رکاب با دربها و گلگیرها بسیار مهم است. با توجه به اینکه رکاب در زاویه متفاوتی نسبت به دربها قرار دارد و بازتاب نور متفاوتی دارد، نقاش باید مهارت بالایی در “همرنگ کردن” (Color Matching) داشته باشد. استفاده از رنگهای ۲۱ یا ۵۴ با کیفیت و کیلرهای دو جزئی ضدخش، تضمین میکند که رکاب تعمیر شده در برابر عوامل محیطی مثل نور خورشید و مواد شیمیایی کارواش مقاوم باقی بماند و پس از چند ماه دچار ماتی یا تغییر رنگ نشود.
تفاوت ظریف بین لیسه گیری و نقاشی کامل رکاب
یکی از تکنیکهای بسیار کاربردی که در صافکاری رکاب 206 برای حفظ ارزش خودرو استفاده میشود، فرآیند لیسهگیری است. بسیاری از اوقات آسیبهای وارده به رکاب شامل خط و خشهای عمیقی است که لایههای رویی رنگ را برداشته اما به فلز نرسیده است، یا اینکه رنگ پریدگیها بسیار محدود و نقطهای هستند. در این شرایط، رنگ کردن کل رکاب اشتباهی استراتژیک است. در لیسهگیری، متخصص با استفاده از رنگهای مخصوص و قلمموهای بسیار ظریف، شیار خراشها را پر میکند. پس از خشک شدن، سطح با استفاده از بلوکهای سمباده بسیار نرم (مانند سمباده ۳۰۰۰) همسطح میشود و در نهایت با یک پولیش حرفهای، مرز بین رنگ جدید و قدیم محو میگردد. این روش باعث میشود که دستگاههای تشخیص رنگ (ضخامت سنج)، رکاب را به عنوان قطعه رنگ شده شناسایی نکنند یا حداقل محدوده آسیب دیده بسیار کوچک باقی بماند.
اما اگر وسعت آسیب زیاد باشد، چارهای جز نقاشی نیست. در اینجا مفهوم “آبرنگ” یا “Punt” مطرح میشود. نقاشان حرفهای برای اینکه تفاوت رنگ رکاب جدید با دربها مشخص نشود، رنگ را به صورت پاششی و محو شونده روی نواحی سالم اطراف نیز اسپری میکنند تا چشم بیننده نتواند مرز مشخصی برای تغییر رنگ پیدا کند. این تکنیک در رنگهای متالیک و صدفی پژو ۲۰۶ (مانند گیلاسی یا خاکستری متالیک) بسیار حیاتی است، زیرا جهت خواب ذرات اکلیل در این رنگها میتواند با تغییر زاویه پاشش تغییر کند و سایه ایجاد نماید. بنابراین، صافکاری و نقاشی رکاب تنها صاف کردن فلز نیست، بلکه مهندسی نور و رنگ برای فریب دادن چشم است.
عوامل موثر بر هزینه و زمان تعمیرات رکاب
هزینه نهایی صافکاری رکاب 206 تابعی از چندین متغیر فنی است و نمیتوان یک قیمت مقطوع برای آن تعیین کرد. اولین و مهمترین فاکتور، دسترسی به پشت کار است. اگر رکاب خودروی شما قبلاً تعمیر شده باشد و داخل آن فوم تزریق شده باشد یا لایههای دوبل آن دفرمه شده باشند، زمان و انرژی بسیار بیشتری برای بازسازی نیاز دارد که طبیعتاً هزینه را بالا میبرد. فاکتور دوم، نوع روش انتخابی است. روش PDR معمولاً به دلیل تخصص بالاتر و ابزارهای گرانقیمتتر، هزینه بیشتری نسبت به صافکاری سنتی دارد، اما این هزینه اضافی در زمان فروش خودرو با جلوگیری از افت قیمت جبران میشود. در واقع شما هزینه بیشتری میپردازید تا سرمایه خود (ارزش خودرو) را حفظ کنید.
میزان کشیدگی ورق نیز در قیمت گذاری موثر است. اگر فلز رکاب بیش از حد کشیده شده باشد، صافکار باید با عملیات “بادگیری” (Heating and Shrinking) سایز ورق را به حالت استاندارد برگرداند. این کار با استفاده از الکترودهای ذغالی یا شعله کنترل شده انجام میشود و ریسک بالایی دارد، زیرا گرمای زیاد میتواند مقاومت فولاد را کم کند. مهارت استادکار در کنترل حرارت، ارزشی است که بابت آن پول پرداخت میکنید. همچنین نوع رنگ مصرفی (در صورت نیاز به نقاشی) تاثیر مستقیم بر فاکتور نهایی دارد؛ استفاده از رنگهای آلمانی یا هلندی با کیلرهای سرامیکی، هزینهای متفاوت نسبت به رنگهای ایرانی دارد.
محافظت از رکاب پس از تعمیر: پیشگیری بهتر از درمان
پس از اینکه صافکاری رکاب 206 با موفقیت انجام شد و خودرو به حالت ایدهآل بازگشت، حفظ این وضعیت اهمیت پیدا میکند. رکابها به دلیل موقعیت پایین خود، همواره در معرض برخورد سنگریزههای پرتاب شده از لاستیک جلو (Rock Chips) هستند. نصب گلپخشکنهای استاندارد و ظریف میتواند تا حد زیادی مانع از برخورد مستقیم سنگها به لبههای تیز رکاب شود. همچنین استفاده از لایههای محافظ شفاف (PPF) یا کاورهای بی رنگ روی رکاب، یک سرمایهگذاری هوشمندانه است. این لایههای پلیمری ضربات ناشی از سنگریزه و حتی سایش کفش سرنشینان هنگام سوار و پیاده شدن را جذب کرده و از رنگ اصلی محافظت میکنند.
نکته مهم دیگر در نگهداری، شستشوی صحیح زیر رکاب است. گل و لای جمع شده در لبههای داخلی رکاب، رطوبت را در خود نگه داشته و به مرور زمان باعث خوردگی و زنگزدگی از داخل میشود. اگر صافکاری با سوراخ کردن راه آبهای زیر رکاب همراه بوده، حتماً باید این سوراخها با مومهای مخصوص پوشانده شوند تا آب به لایههای داخلی نفوذ نکند. یک صافکاری حرفهای همیشه با مومکشی و عایقکاری نهایی به پایان میرسد تا طول عمر قطعه تضمین شود.
نتیجهگیری: انتخاب مسیر درست برای تعمیر رکاب
صافکاری رکاب 206 فرآیندی است که مرز باریکی بین “بازسازی هنرمندانه” و “تخریب پنهان” دارد. سپردن خودرو به مراکز غیرتخصصی که صرفاً با بتونه و رنگ ظاهر را درست میکنند، شاید در کوتاه مدت ارزانتر باشد، اما در درازمدت با ترک خوردن بتونه و زنگزدگی ورق، هزینههای سنگینتری را تحمیل میکند و در زمان فروش نیز خریداران باهوش متوجه ایرادات خواهند شد. انتخاب روشهای نوین مانند PDR و ترمیمهای دقیق با دستگاههای نقطه جوش، اگرچه ممکن است هزینه اولیه بالاتری داشته باشد، اما اصالت و ایمنی خودروی شما را تضمین میکند. در نهایت، کیفیت تعمیرات بدنه، امضای مالک بر روی خودروی خود است و نشاندهنده اهمیتی است که او برای ایمنی و زیبایی وسیله نقلیه خود قائل است.
اگر برای صافکاری رکاب 206 یا سایر خدمات بدنه خودروی خود نیاز به مشاوره تخصصی، بررسی دقیق شدت آسیب و برآورد هزینه شفاف دارید، تیم متخصصان topcarbody.com با بهرهگیری از جدیدترین تجهیزات روز دنیا آماده ارائه خدمات حرفهای به شما هستند تا خودروی شما را به روز اول بازگردانند.
سوالات متداول کاربران درباره صافکاری رکاب 206
در این بخش به پرتکرارترین سوالاتی که مالکان پژو ۲۰۶ در انجمنهای خودرویی و شبکههای اجتماعی مطرح کردهاند، پاسخ دادهایم. این سوالات دغدغههای واقعی درباره هزینه، افت قیمت و روشهای تعمیر است.
آیا صافکاری بدون رنگ رکاب 206 باعث افت قیمت ماشین میشود؟
خیر، یکی از بزرگترین مزایای صافکاری بدون رنگ (PDR) همین موضوع است. در بازار خودروی ایران، افت قیمت معمولاً زمانی اتفاق میافتد که قطعهای تعویض شود یا رنگشدگی داشته باشد. اگر رکاب خودروی شما با روش PDR و بدون ریزش رنگ ترمیم شود، کارشناس تشخیص رنگ آن را به عنوان قطعه فابریک تایید میکند و هیچ افت قیمتی شامل حال خودرو نخواهد شد. اما اگر نیاز به بتونه و نقاشی باشد، بسته به تمیزی کار، افت قیمت جزئی خواهد داشت.
هزینه صافکاری رکاب 206 چقدر است؟
هزینه دقیقاً به میزان و نوع آسیب بستگی دارد. رکاب ۲۰۶ دارای دوبل داخلی است و دسترسی به آن سخت است. اگر فرورفتگی نرم باشد و با ساکشن یا چسب برگردد، هزینه کمتر است. اما اگر آسیب در لبه پایینی (درز رکاب) باشد یا نیاز به شکافتن دوبل و استفاده از دستگاه نقطه جوش باشد، اجرت کار بالاتر میرود. برای اعلام قیمت دقیق حتماً باید خودرو یا عکس واضح آن توسط کارشناس رویت شود، اما به طور کلی هزینه PDR رکاب از صافکاری سنتی کمی بالاتر است که ارزش حفظ قیمت خودرو را دارد.
آیا میتوانم به جای صافکاری، روی رکاب ضربه دیده فلاپ اسپرت نصب کنم؟
این کار از نظر فنی توصیه نمیشود. نصب فلاپ اسپرت روی رکابی که فرورفتگی دارد یا رنگ آن ریخته است، صرفاً پاک کردن صورت مسئله است. رطوبت و آب به راحتی زیر فلاپ نفوذ کرده و در محل آسیبدیدگی (که احتمالاً رنگش ترک خورده) باعث پوسیدگی شدید و زنگزدگی پنهان میشود. وقتی بعد از مدتی فلاپ را باز کنید، با یک رکاب کاملاً پوسیده مواجه میشوید که هزینه تعمیر آن چند برابر شده است. اصولیترین کار، ابتدا تعمیر و مومکشی رکاب و سپس نصب فلاپ برای زیبایی است.
زمان لازم برای تعمیر کامل رکاب چقدر است؟
اگر آسیب در حد قریهای ریز و تگرگخوردگی باشد، با روش PDR معمولاً در کمتر از یک روز کاری (حدود ۴ تا ۶ ساعت) انجام میشود. اما اگر رکاب نیاز به صافکاری سنگین، بتونهکاری و نقاشی داشته باشد، این پروسه بین ۲ تا ۳ روز زمان میبرد. عجله در مرحله خشک شدن بتونه یا رنگ، باعث میشود بعد از مدتی جای سمبادهها نشست کند و کیفیت نهایی افت کند.
تفاوت رکاب 206 ایرانی با فرانسوی در صافکاری چیست؟
از نظر ابعادی تفاوتی ندارند، اما آلیاژ ورق ۲۰۶های قدیمی فرانسوی معمولاً نرمتر و انعطافپذیرتر است که کار صافکار (مخصوصاً در روش PDR) را راحتتر میکند و احتمال ترک خوردن رنگ کمتر است. در مدلهای جدیدتر ایرانی، ورق کمی خشکتر است و در ضربات شدید تمایل به تا خوردن دارد که صافکاری آن نیازمند دقت و حرارتدهی کنترل شده بیشتری است تا ورق پاره نشود.
آیا موم پاشی داخل رکاب بعد از صافکاری ضروری است؟
بله، بسیار حیاتی است. در حین صافکاری، خصوصاً اگر از دستگاه نقطه جوش استفاده شود، لایه محافظ داخل رکاب میسوزد. همچنین اگر برای دسترسی میلهها سوراخکاری انجام شده باشد، راه نفوذ آب باز میشود. بنابراین پس از اتمام کار، حتماً باید سوراخها با درپوشهای پلاستیکی کور شوند و داخل محفظه رکاب با اسپریهای موم مایع مخصوص محافظت شود تا از زنگزدگی داخلی جلوگیری شود.